فتح قله کهار توسط کوهنوردان نابینای هیأت تهران

خیلی هایشان برای اولین بار بود که یک قله ۴ هزار متری را صعود می کنند و در آن لحظه تاریخی که بر روی قله ایستادند، یکی از زیباترین لحظات عمرشان را به دل باد سپردند. صعود تاریخی که از ساعت ۸٫۳۰ صبح آغاز و ساعت ۲۲ شب پایان یافت.

از آنجا که مقصد سفر یکی از قلل مرتفع البرز بود، از شب قبل در هتل هرندی مستقر شدیم تا صبح زود به سمت جاده چالوس و روستای کلوان حرکت کنیم. ساعت ۵ صبح از هرندی راه افتادیم و پس از طی کردن پیچ و خمهای جاده چالوس، به روستای کلوان رسیدیم. ساعت ۸٫۳۰ صبح بود که از انتهای روستا ارتفاع گرفتیم. شیب تند مسیر در ابتدای راه، عده ای را منصرف از ادامه سفر کرد. دو همنورد بینا از ادامه راه منصرف شدند. اما با درایت استاد رفیعی لیدر گروه، سه کوهنورد نابینایی هم که قصد داشتند راه را ادامه ندهند، همراه سایر اعضای تیم به سمت جانپناه قله کهار که ۳۲۰۰ متر از سطح دریا ارتفاع دارد، مشغول به حرکت شدند. پس از عبور از دامنه های سرسبز در مسیر که با بوی سبزیجات محلی به ویژه آویشنهای کوهی همراه شده بود، در ساعت ۱۲٫۲۰ دقیقه ظهر به جانپناه رسیدیم. نسیم خنک کوهستانی که بعضاً با وزش نسبتاً شدید باد نیز همراه بود، روح و جانمان را تازه میکرد. شوق رسیدن به جانپناه به ویژه برای عده ای که اولین صعود کوهنوردی خود را تجربه میکردند، آن هم در ارتفاع ۳۲۰۰ متری که از بسیاری از قله های کشور بیشتر است، بسیار شیرین بود.

اما ۵ نفر از اعضای نابینای گروه، یک کمبینا به همراه ۴ همنورد بینا، تصمیم گرفتند به سمت قله حمله و آن را صعود کنند. هرچند صعود در آن ساعت به سمت قله میتوانست مخاطره آمیز باشد، اما این تیم ده نفره ساعت ۱۶٫۲۰ دقیقه عصر و در میان وزش بیش از ۸۰ کیلومتری باد بر روی قله، توانستند برای اولین بار، یک قله ۴ هزار متری از سلسله جبال البرز را صعود کنند.

مسعود طاهریان، سعید شمس راد، بهنام دلیر، همایون شاهمرادی، مرجان فیاض و لاله عربزاده، ۶ کوهنورد نابینا و کمبینای گروه بودند که با کمک ۴ همنورد بینا، موفق شدند قله کهار را صعود کنند.

خیلی هایشان برای اولین بار بود که یک قله ۴ هزار متری را صعود می کنند و در آن لحظه تاریخی که بر روی قله ایستادند، یکی از زیباترین لحظات عمرشان را به دل باد سپردند. بادی که نتوانست مانع از تحقق رؤیا هایشان در آخرین روز از فصل زیبای بهار شود.

صعود تاریخی که از ساعت ۸٫۳۰ صبح آغاز و ساعت ۲۲ شب پایان یافت، یکبار دیگر فعل خواستن توانستن است را به معنای واقعی کلمه صرف کرد.

این صعود نشان داد چنانچه برای تعدادی از اعضای گروه برنامه های حرفه ای و جدیتری در نظر گرفته شود، آنوقت صعود به قله دماوند هم دیگر یک رؤیا نخواهد بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *