خبرگزاری ایرنا: صعود به کهار، تجربه ای که تصور ها را تغییر داد

تهران-ایرنا نابینایان صعود کننده به ارتفاعات چهار هزار متری کهار باور دارند حس پیروزی صعود، تمام پیش زمینه های ذهنی آنان از قله و کوه را تغییر داده است.
زمانی که از ورزش نابینایان سخن به میان می‌آید شطرنج، گلبال، فوتبال پنج نفره و شنا بیش از دیگر رشته‌ها مورد توجه قرار می‌گیرد و تصور صعود به یک قله چهار هزار متری سخت و غیر قابل امکان است زیرا این صعود نیاز به تمرکز دارد؛ تمرکزی که نابینایان سخت نورد را در مسیری قرار می‌دهد که بدون شک خطراتی آنان را همراهی می‌کند.
خطراتی که در پاره‌ای مواقع توسط همنورد های بینا برطرف می‌شود.
اما از نخستین ساعات روز جمعه تا آغازین ساعت‌های بامداد شنبه کوهنوردان نابینا دقصه ای را رقم زدند که در دل خود پایداری و استقامت دارد. صعود جمعی از کوهنوردان نابینا به ارتفاعات چهار هزار متری «کهار» از مجموعه رشته کوه‌های البرز، از آن دسته قصه هایی است که نماد غلبه بر محدودیت به شمار می‌رود.
مسیر کوه پیمایی طولانیست و نفرات باید زمان زیادی را طی کنند زمانی که ممکن از سختی راه و شیب تند کوه، آنان را از ادامه مسیر بازگرداند. مسیر صعود کوهنوردان طولانی بود و بیش از ۱۲ ساعت زمان برای فتح قله نیاز بود زمانی که از ساعت ۸ و سی دقیقه صبح شروع و در ساعت ۱۰ شب به پایان رسید.
شاهد صعود نابینایان از همت این گروه سخن به میان می‌آورد و اذعان می‌کند که طولانی بودن راه و شیب تند چنان کار صعود را سخت کرده بود که ۲ همنورد بینای این کاروان از ادامه مسیر پشیمان شدند.
صعود تا ارتفاع سه هزار ۲۰۰ متری ادامه داشت اما همت برخی از کوهنوردان موجب شد تا آنان قصد حضور در ارتفاع چهار هزار متری داشته باشند؛ در این مسیر افرادی مانند مسعود طاهریان، سعید شمس راد، بهنام دلیر، همایون شاهمرادی، مرجان فیاض و لاله عرب زاده، ۶ کوهنورد نابینا و کم‌بینای گروه بودند که با کمک ۴ همنورد بینا، موفق شدند قله کهار را صعود کنند.
«همایون شاهمرادی» در مسیر برگشت از قله کهار به خبرنگار ایرنا گفت: تجربه خاص و به یاد ماندنی بود که بدون شک نشان از استقامت کوهنوردان نابینا دارد. زمانی که به بالاترین نقطه قله کهار رسیدم، حس خوبی داشتم که کم نظیر بود زیرا مجموعه چند نفری که هدف گذاری شده بود توسط چند تن از ورزشکاران به صورت یک دل و یک نفس به آن رسیدیم.
او گفت: در زمان صعود به مانند اعضای یک خانواده، شادی‌ها را تقسیم کردیم و بدون شک این می تواند تجربه فراموش نشدنی باشد.
همچنین «مسعود طاهریان» از دیگر صعود کنندگان به قله بود که گفت: از صبح تصمیم داشتم که نماز خود را در بالاترین نقطه بخوانم. فضای شادی بود که روحیه فراوانی به ما داد و این موجب شد حس پیروزی را تجربه کنیم.
طاهریان که نابینای مطلق است می‌گوید: با وجود مشکلات فراوان، از ابتدای مسیر تا قله بیش از ۲۱ کیلومتر کوهپیمایی کردم.
اما این صعود فقط مختص مردان نبود بلکه خانم‌ها نیز در این کوهپیمایی نقش داشتند. لاله عرب زاده در این زمینه می‌گوید: حس صعود زیباترین حس پیروزی دنیا است و من پس از ۲ سالی که در کوهنوردی حضور داشتم این اولین تجربه من برای فتح قله بود.
او با بیان اینکه نابینای مطلق هستم و تا پیش از این تصوری از قله نداشتم عنوان کرد: زمانی که به خط پایان مسیر رسیدم و پا بر بالاترین نقطه قله گذاشتم، قله را با تمام وجود حس کردم. الان تصورم از قله متفاوت از تمام دوران زندگی ام است.
عرب زاده می‌گوید: صعود بدون همراه و همدل امکان پذیر نیست تمام کسانی که در این صعود نقش داشتند کمک کردند تا مزه واقعی یک صعود را تجربه کنیم.
به گزارش ایرنا اولین صعود نابینایان به قله چهار هزار متری نشان از یک عزم جدی در ورزش این قشر دارد، عزمی که می‌تواند تصور بسیاری از نابینایان و کم بینایان از محیط اطراف را به واقعیت نزدیکتر کند. با این شرایط حمایت از ورزش کوهنوردی برای نابینایان می‌تواند صعود کهار را آغازی بر تحول این رشته در بین نابینایان دانست؛ آغازی که هدف گذاری آنان صعود به ارتفاعات مانند دماوند باشد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *