گزارشی از صعود به قله پر برف پرسون

صاحب طرائق که به سال ۱۳۱۵ قمری از افجه دیدن کرده درباب این روستا چنین نوشته است: «افجه جای بسیار باصفا و خوبی است، باغات زیاد و آبشارهای بسیار دارد. در واقع، پایتخت لواسان کوچک است.
ساعت ۳٫۴۵ دقیقه بامداد جمعه ۲۲ آذر بود که از مجموعه ورزشی شهید هرندی به راه افتادیم. درست سه هفته بعد از کوهپیمایی به سمت آبشار سنگان، این بار عزم صعود به قله پرسون را داشتیم. باید به روستای افجه که در ۵ کیلومتری لواسان قرار داشت میرفتیم. ساعت ۵٫۴۵ دقیقه صبح بود که به افجه رسیدیم. سرمای هوا و صدای پارس سگها بیشترین چیزی بود که جلب نظر می کرد. تعدادی از بچه ها در همان هوای سرد، فریضه نماز را به جا آوردن و بعد از معرفی اعضای سی نفره گروه، ساعت ۶٫۱۵ دقیقه صبح بود که به سمت دشت هویج به راه افتادیم. پیش از حرکت، استاد رفیعی لیدر گروه اعلام کرد در دشت هویج، کوهنوردان را به دو گروه تقسیم میکنیم تا آنهایی که توان و عزم قله را دارند، بتوانند به آن صعود کنند. ابتدا از داخل رودخانه کوچکی که سر راه بود عبور کردیم. GPS، ارتفاع ۲۱۵۰ متری را نشان میدهد. وارد مسیر پاکوبی شدیم که با شیب ملایمی پیش میرفت. از کنار یک قهوه خانه که تعطیل بود عبور کردیم. روبرویمان قله ریزان و در سمت چپ آن قله آتشکوه نمایان بود. کمی که جلوتر رفتیم، به یک دوراهی رسیدیم که سمت چپ به قله ریزان و سمت راست، به دشت هویج ختم میشد. مسیر سمت راست را در پیش گرفتیم. ساعت ۷٫۵ دقیقه صبح است که GPS ما ارتفاع ۲۳۷۰ متری را نشان میدهد. حالا دیگر زیر پایمان کاملا پوشیده از برف است. اطرافمان را باغ هایی در بر گرفته که درختان آن خشک شده اند. روبرو مه آلود است و پشت سرمان هوای غبار آلود تهران جلب نظر میکند. در آن صبحگاه پاییزی، از آلودگی های تهران فرار کردیم تا در هوای پاک کوهستان، یک روز زیبا را رقم بزنیم. ساعت ۷٫۳۵ دقیقه صبح و در ارتفاع ۲۴۵۰ متری قرار گرفته ایم و ارتفاع برف به حدود ۲۰ سانتیمتر رسیده است. برفکوبی می کنیم و پیش میرویم. ساعت ۸ صبح است که به ابتدای دشت هویج میرسیم.
دشت «هویج» یا «گُرچال»، دشتی است در البرز مرکزی.
گُر و یا آگِر در گویش ایرانیان باستان به معنای آتش است و چال نیز به معنای جایگاه. از همین رواین دشت را در گذشته گرچال به معنای جایگاه آتش یا آتشدان می نامیده اند. گفته می شود در گذشته در این دشت هویج کشت می شده، هر چند امروزه تنها چیزی که در آن یافت نمی شود همان هویج است.
حدود ۲۰ دقیقه در دشت پیش میرویم و ارتفاع برف به سی الی چهل سانتیمتر رسیده است. ساعت ۸٫۲۰ دقیقه توقف میکنیم و gps ارتفاع ۲۵۵۰ متری از سطح دریا را نشان میدهد. حدود ۲۵ دقیقه توقف می کنیم و مشغول خوردن صبحانه میشویم. از گروه سی نفره ما که ۱۲ نفر نابینا و کمبینا هستند، ۱۳ نفر تصمیم به بازگشت میگیرند. ساعت ۸٫۴۵ دقیقه است که گروه ۱۷ نفره ما که ۹ نفر از آنها نابینا و کمبینا هستند، راهی قله میشوند. مسیر پاکوب را که سایر گروه های کوهنوردی پیشتر آن را برفکوبی کرده بودند را در پیش میگیریم. بارش خفیف برف گونه هایمان را نوازش میدهد. بر روی یال منتهی به قله پرسون، در برخی نقاط ارتفاع برف حتی به هفتاد سانتیمتر میرسد. آهسته و پیوسته پیش میرویم و گردنه افجه بش را نیز پشت سر میگذاریم. با صلاحدید استاد رفیعی، در ساعت ۱۱٫۳۰ دقیقه صبح و در حالی که حدود یک ساعت به قله مانده در ارتفاع نزدیک ۲۹۵۰ متری، ۶ نفر از کوهنوردان از صعود به قله صرف نظر میکنند. اما همچنان ۱۱ نفر از اعضای گروه که هفت نفر از آنها نابینا و کمبینا هستند، با صلابت عزم قله را دارند. این اولین باری است که تعداد نابینایان صعود کننده به قله بیشتر از همنوردان بینایشان است. نهایتاً ساعت ۱۲٫۳۰ دقیقه ظهر است که در یک هوای مساعد که هم آفتاب در آن نمایان است و هم بارش خفیف برف، به قله ۳۱۵۰ متری پرسون میرسیم. بهنام دلیر، کاظم شمس، محمدرضا گودرزی، سعید آذرخوش، حسین روحانی، مریم جعفرزاده، و مرجان فیاض از نابینایان و کم بینایان تیم و محسن رحمانی، سبحان جهانی، جناب رحیمی و علی آتش رزان از همنوردان گروه، موفق به فتح قله شدند. کم کم مه غلیظی منطقه را فرا میگیرد. حدود ۱۵ دقیقه بر روی قله قرار داشتیم و پس از گرفتن عکس های یادگاری، به سمت پایین حرکت کردیم. کمی پایینتر از قله، توقف کردیم و ناهار خوردیم. ساعت حدود ۱۵ به دشت هویج و ۱۶٫۱۵ دقیقه ظهر به روستای افجه رسیدیم. سرمست از یک روز خاطره انگیز هستیم، چرا که برای اولین بار است که در یک صعود زمستانه، موفق به فتح قله شدیم. تجربه صعود به قله پرسون نشان داد، انجمن کوهنوردی هیأت تهران در برنامه های آتی خود باید تجدید نظر کند. در واقع، تیم کوهنوردان حرفه ای تر که خود را برای برنامه های سنگین تر و صعود به قله آماده میکنند، برنامه جداگانه در نظر گرفته شود و برای طبیعتگردان نیز تورهای جداگانه پیشبینی شود.

یک دیدگاه دربارهٔ «گزارشی از صعود به قله پر برف پرسون»

  1. سلام
    حالتون خوبه ؟

    به نظر من صفحه اول گوگل در صنعت شما موضوعِ خیلی مهمی هست

    فقط با این دو کارِ ساده صفحه اول گوگل مال شماست

    ۱ – مطلب خوب بنویسید
    ۲- هر روز مطلب ارسال کنید

    اگه وقت ندارید یا اگه حوصله ندارید یا اگه تخصص کافی ندارید، ماکمکتون می کنیم

    بهتون مشاوره رایگان می دیم

    لینک توضیحات بیشتر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *